پاییز فصل دیدن رنگ در بعد نگاه

پاییز چه زیباست
مهتاب زده تاج سر کاج
پاشویه پر از برگ خزان دیده ی زرد است
بر زیر لب هره کشیدند خدایان
 یک سایه باریک
 هشتی شده تاریک
 رنگ از رخ مهتاب پریده
بر گونه ی ماه ابر اگر پنجه کشیده
 دامان خودش نیز دریده
 آرام دود باد درون رگ نودان
 با شور زند نی لبک آرام
 تا سرو دلاران برقصد
پر شور
پر ناز بخواند
 شبگیر سردار
 هر برگ که از شاخه جدا گشته به فکر است
 تا روی زمین بوسه زند بر لب برگی
هر برگ که در روی زمین است
 تا باز کند ناز و دود گوشه دنجی
 آنگاه بپیچند
 لب را به لب هم
 آنگاه بسایند
تن را به تن هم
آنگاه بمیرند
 تا باز پس از مرگ
 آرام نگیرند
 جاوید بمانند
 سر باز برون از بغل باغچه آرند
 آواز بخوانند
 پاییز چه زیباست


/ 0 نظر / 51 بازدید